10 typowych błędów grawerowania laserowego i jak je naprawić

Każdy właściciel grawera laserowego ma szufladę wstydu. To do niej trafiają „doświadczenia z nauki”. Podstawki, które wyszły jak abstrakcyjne dzieła sztuki. Deska do krojenia z imieniem klienta odbitym lustrzanie. Kawałek akrylu, który stopił się w kałużę.

Jeśli masz już za sobą nasz poradnik grawerowania laserowego dla początkujących, znasz podstawy. Ten wpis dotyczy rzeczy, które nadal mogą pójść nie tak po opanowaniu podstaw. To dziesięć błędów, które prędzej czy później przytrafiają się niemal każdemu, a ich naprawa jest zwykle prostsza, niż można się spodziewać.

1. Niewłaściwa odległość ogniskowania

Jak to wygląda

Rozmazane, nieostre grawerowanie. Linie są grube i miękkie zamiast ostrych i wyraźnych. Cięcia, które nie przechodzą na wylot nawet przy pełnej mocy.

Dlaczego tak się dzieje

Wiązka lasera skupia się w maleńkim punkcie w określonej odległości od soczewki. To właśnie punkt ogniskowania. Jeśli powierzchnia materiału nie znajduje się dokładnie w tej odległości, wiązka się rozszerza i tracisz gęstość mocy. To jak próba rozpalenia ognia lupą trzymaną na niewłaściwej wysokości.

Jak to naprawić

Używaj narzędzia do ustawiania ogniskowania dołączonego do urządzenia. Za każdym razem. Przed każdym zadaniem. Różne grubości materiału oznaczają różne wysokości ogniskowania, więc przejście ze sklejki 3mm na grubą deskę do krojenia wymaga ponownego ustawienia ogniskowania.

Jeśli urządzenie ma automatyczne ogniskowanie, używaj go. Jeśli korzysta z ręcznego dystansu, umieść go między modułem lasera a powierzchnią materiału. Dystans powinien leżeć płasko, a nie pod kątem. Jeśli wydaje się zbyt krótki lub zbyt wysoki dla danego materiału, być może używasz niewłaściwego dystansu do swojej soczewki (niektóre urządzenia są dostarczane z kilkoma opcjami).

Materiały premium

DRUKUJ. WYCINAJ. RZEŹB.

• Wiele formatów (SVG, DXF, PNG)
• Projekty przetestowane na maszynach
• Licencje komercyjne

Przeglądaj ponad 5000 projektów

Sponsorowane przez PrintCutCarve.com

2. Zbyt duża moc (lub zbyt niska prędkość)

Jak to wygląda

Ciemny, zwęglony grawerunek ze śladami przypalenia wychodzącymi poza linie projektu. Głębokie rowki, gdy potrzebne było tylko oznaczenie powierzchni. Sczerniałe krawędzie cięć z dużą ilością zwęglonych pozostałości.

Dlaczego tak się dzieje

Na materiał trafia zbyt dużo energii. Moc jest ustawiona zbyt wysoko, prędkość zbyt nisko albo występują oba problemy naraz. Początkujący często ustawiają moc na 100% „żeby mieć pewność, że zadziała”, a rezultat przypomina kontrolowany pożar.

Jak to naprawić

Zmniejsz moc o 10-20% i spróbuj ponownie. Jeśli masz już za sobą naszą ściągawkę z ustawieniami dla drewna, użyj jej jako punktu wyjścia i dalej dostosuj parametry.

Szybka zasada: jeśli czujesz silny zapach spalenizny i widzisz utrzymujący się dym na powierzchni po przejściu lasera, dostarczasz zbyt dużo energii. Zmniejsz parametry. Przy grawerowaniu na drewnie potrzebne jest jasnobrązowe lub średniobrązowe oznaczenie, a nie czarny krater.

Pomaga także nadmuch powietrza. Strumień powietrza skierowany na miejsce cięcia usuwa dym i ogranicza zwęglenie. Wiele urządzeń ma wbudowany nadmuch. Jeśli Twoje urządzenie go nie ma, nawet mała pompka akwariowa z przewodem skierowanym na obszar roboczy może pomóc.

3. Brak maskowania materiału

Jak to wygląda

Mgliste brązowe zabarwienie wokół grawerowanego obszaru. Projekt wygląda dobrze, ale otaczające drewno ma brudne, okopcone przebarwienia, których nie da się łatwo zeszlifować.

Dlaczego tak się dzieje

Podczas wypalania materiału laser wytwarza dym i drobne cząstki. Osadzają się one na powierzchni wokół grawerowanego obszaru i pod wpływem ciepła wtapiają się w drewno. Powstaje „cień dymu”, przez który cały element wygląda nieestetycznie.

Jak to naprawić

Przed grawerowaniem naklej taśmę malarską (niebieską taśmę maskującą) na całą powierzchnię. Laser przepali taśmę w grawerowanych miejscach, ale ochroni otaczającą powierzchnię przed osadem dymu. Po grawerowaniu zerwij taśmę, aby uzyskać ostre, czyste krawędzie bez żadnej mgiełki.

W przypadku nieregularnych powierzchni lub dużych elementów jeszcze lepiej sprawdza się folia transferowa (taka jak używana do winylu), ponieważ jest dostępna w szerszych rolkach i dopasowuje się do niewielkich krzywizn.

Warto pamiętać, że maskowanie dodaje jeden etap do pracy, ale gdy zobaczysz różnicę, już nigdy go nie pominiesz.

4. Niewłaściwe DPI dla danego zadania

Jak to wygląda

Zbyt niskie DPI: widoczne poziome linie w grawerunku. Obraz wygląda jak pokryty paskami, przypominając wydruk w niskiej rozdzielczości. Pojedyncze linie skanowania są widoczne gołym okiem.

Zbyt wysokie DPI: zadanie trwa wiecznie, a rezultat wcale nie wygląda lepiej. W przypadku niektórych materiałów nadmierne DPI powoduje tak duże nagromadzenie ciepła, że powierzchnia się odkształca lub przypala.

Dlaczego tak się dzieje

DPI (punkty na cal) określa, ile linii laser rysuje na cal wysokości. Przy zbyt małej liczbie linii widać przerwy między nimi. Przy zbyt dużej tracisz czas bez widocznej poprawy jakości.

Jak to naprawić

W przypadku większości grawerunków na drewnie optymalną wartością jest 254 DPI. To wystarczająco szybko, aby praca była wydajna, i wystarczająco gęsto, aby z normalnej odległości nie było widać pojedynczych linii.

W przypadku grawerowania zdjęć, gdy potrzebujesz maksymalnej szczegółowości, ustaw wartość na 300-318 DPI. Wartość powyżej 350 DPI w przypadku drewna rzadko daje widoczną poprawę i może powodować nadmierne przypalanie.

W przypadku szybkiego grawerowania wersji roboczej lub dużych elementów oglądanych z większej odległości (na przykład dużych szyldów) 150-200 DPI w zupełności wystarczy i znacznie skróci czas pracy.

5. Grawerowanie po niewłaściwej stronie

Jak to wygląda

Idealne lustrzane odbicie projektu. Wszystko jest odwrócone. Nie zauważasz tego, dopóki nie odwrócisz elementu (albo, co gorsza, nie wręczysz go klientowi).

Dlaczego tak się dzieje

To zwykły błąd ludzki, ale przynajmniej raz zdarza się każdemu. Niektóre materiały wyglądają tak samo z obu stron, więc kładziesz „lepszą” stronę do dołu. W przypadku akrylu możesz celowo grawerować tylną stronę, aby uzyskać określony efekt, ale zapomnieć najpierw odbić projekt lustrzanie.

Jak to naprawić

W przypadku grawerowania tylnej strony akrylu zawsze odbijaj projekt lustrzanie w oprogramowaniu przed wysłaniem go do lasera. Większość programów do obsługi lasera ma przycisk „Lustrzane odbicie” lub „Odwróć w poziomie”.

W przypadku drewna wybierz stronę, na której chcesz grawerować, i zaznacz ją małym śladem ołówka. Proste, ale skuteczne. Przy błędach związanych z „niewłaściwą stroną” taki znak za każdym razem ratuje sytuację.

Przed rozpoczęciem dowolnego zadania uruchom podgląd „Obrys”. Laser obrysuje granicę projektu bez emisji wiązki. Sprawdź, gdzie wykonuje obrys, i upewnij się, że projekt znajdzie się tam, gdzie chcesz — po właściwej stronie i w odpowiedniej orientacji.

6. Niezabezpieczenie materiału

Jak to wygląda

Projekt przesuwa się w trakcie pracy. Połowa grawerunku jest idealna, a potem nagle przeskakuje na bok. Podczas cięcia element przesuwa się po oddzieleniu i końcowe krawędzie nie pasują do siebie.

Dlaczego tak się dzieje

Głowica lasera powoduje drgania podczas szybkiego przyspieszania i zwalniania. Jeśli materiał nie jest przytrzymany, zaczyna się przesuwać. Przy cięciu problem jest jeszcze większy, ponieważ po oddzieleniu fragmentu od otaczającego materiału nic nie utrzymuje go na miejscu. Jedno uderzenie dyszy nadmuchu i element podnosi się w wiązkę.

Jak to naprawić

Taśma, szpilki, magnesy lub szpilki mocujące do stołu o strukturze plastra miodu. Użyj dowolnej metody odpowiedniej dla Twojego stanowiska, ale zawsze czegoś używaj.

W przypadku arkuszy materiału na stole o strukturze plastra miodu świetnie sprawdzają się małe magnesy neodymowe umieszczone w narożnikach. Przy elementach na płaskim stole prostym rozwiązaniem jest taśma dwustronna lub kilka kropli kleju na gorąco (który później można czysto odkleić).

Podczas cięcia używaj mostków w projekcie. To małe połączenia, które utrzymują wycięte elementy przy otaczającym materiale aż do zakończenia pracy. Później odłam je i zeszlifuj niewielkie wypustki.

7. Ignorowanie wentylacji

Jak to wygląda

Tego problemu nie widać na projekcie. Widać go w płucach. Bóle głowy, podrażnione oczy, uporczywy kaszel i warsztat pachnący ogniskiem przez wiele dni.

Dlaczego tak się dzieje

Grawerowanie laserowe odparowuje materiał. Drewno wytwarza dym i drobne cząstki. Akryl wytwarza opary chemiczne. Skóra pachnie jak, cóż, palona skóra. Niczego z tego nie chcesz wdychać.

Jak to naprawić

Minimum to korzystanie z wentylatora wyciągowego wbudowanego w obudowę lasera. Wyprowadź przewód wyciągowy przez okno.

Lepsze rozwiązanie: dodaj kanałowy wentylator wspomagający (kanałowy wentylator 4" lub 6"), aby zwiększyć przepływ powietrza. Wbudowane wentylatory w większości hobbystycznych laserów są za małe.

Najlepiej używać zarówno wentylacji wyciągowej, jak i oczyszczacza powietrza z filtrami z węglem aktywnym w miejscu pracy. Filtry węglowe wychwytują związki chemiczne, których nie zatrzymują proste filtry HEPA.

Jeśli używasz otwartego lasera diodowego bez obudowy, wentylacja jest jeszcze ważniejsza. Rozważ zbudowanie lub zakup prostej obudowy albo przynajmniej pracuj w dobrze wentylowanym miejscu, takim jak garaż z otwartą bramą.

8. Pomijanie siatek testowych

Jak to wygląda

Zmarnowany materiał. Wykonujesz projekt na ładnym kawałku orzecha włoskiego, korzystając z ustawień znalezionych w internecie, a efekt wychodzi zbyt ciemny, zbyt jasny albo ledwo widoczny. Teraz ten kawałek orzecha jest odpadem.

Dlaczego tak się dzieje

Optymizm i niecierpliwość. Znajdujesz na forum ustawienia, o których ktoś mówi, że świetnie działają, więc po co testować? Ponieważ Twoje urządzenie, materiał, czystość soczewki, a nawet temperatura w pomieszczeniu różnią się od jego warunków.

Jak to naprawić

Wykonuj siatkę testową za każdym razem, gdy używasz nowego materiału. Zajmuje to 10-15 minut. Użyj małego odpadu z tej samej partii materiału, którą planujesz grawerować.

Nasza ściągawka z ustawieniami dla drewna podaje zakresy początkowe, ale służą one tylko do zbliżenia się do właściwych parametrów. Siatka testowa pozwala trafić w punkt.

Zachowuj siatki testowe. Opisuj je, podając materiał, datę i ustawienia. Powieś je na ścianie albo trzymaj w segregatorze. Po kilku miesiącach będziesz mieć własną bibliotekę odniesień, dzięki której dostrajanie nowych zadań stanie się natychmiastowe.

9. Niewłaściwy format pliku

Jak to wygląda

Rozmazany grawerunek, mimo że oczekiwane były ostre linie. Grube kontury zamiast cienkich. Projekt wygląda inaczej na ekranie niż w efekcie pracy lasera. Albo oprogramowanie całkowicie odrzuca plik.

Dlaczego tak się dzieje

Używasz obrazu rastrowego (PNG, JPG), gdy powinien być użyty wektor (SVG, DXF). Obrazy rastrowe są siatkami pikseli. Gdy oprogramowanie lasera powiększa je lub konwertuje na potrzeby grawerowania, piksele stają się rozmyte. Wektory to ścieżki matematyczne, które można idealnie skalować do dowolnego rozmiaru.

Jak to naprawić

Do wszystkiego, co zawiera czyste linie, tekst, logo lub geometryczne projekty, używaj plików wektorowych. SVG to najpopularniejszy format. Jeśli oprogramowanie wymaga formatu DXF, możesz bezpłatnie dokonać konwersji za pomocą narzędzia File Converter.

W przypadku grawerowania zdjęć prawidłowe są pliki rastrowe (PNG, JPG). Używaj jednak obrazu o najwyższej dostępnej rozdzielczości. Powiększenie niewielkiej internetowej miniatury o wymiarach 200px nie da dobrych rezultatów, niezależnie od użytych ustawień.

Jeśli masz plik PNG z logo lub projektem i potrzebujesz go w formacie wektorowym, narzędzie MonoTrace zwektoryzuje go bezpłatnie. Czyste ścieżki wektorowe dają znacznie ostrzejszy grawerunek niż obrazy rastrowe.

10. Cięcie niebezpiecznych materiałów

Jak to wygląda

Stopiony, dymiący lub odbarwiony materiał. Ostry chemiczny zapach. Płomienie z zielonym lub żółtym odcieniem. Uszkodzenia soczewki, prowadnic lub elektroniki lasera spowodowane żrącymi oparami.

Dlaczego tak się dzieje

Nie każdy materiał, który wygląda na odpowiedni do lasera, rzeczywiście taki jest. Najgorszym winowajcą jest PVC (polichlorek winylu), występujący w niektórych „sztucznych skórach”, naklejkach winylowych, niektórych płytach piankowych i wielu tworzywach sztucznych. Podczas obróbki laserem PVC uwalnia chlor, który powoduje korozję metalowych elementów wewnątrz urządzenia i jest toksyczny przy wdychaniu.

Jak to naprawić

Bezpieczne materiały (można używać):

• Drewno (wszystkie gatunki naturalne)
• Sklejka (klasa do wnętrz / klasa laserowa)
• MDF (przy odpowiednim odciągu pyłu i wentylacji)
• Skóra (garbowana roślinnie, naturalna)
• Akryl (najlepszy jest akryl wylewany)
• Papier i karton
• Aluminium anodowane (tylko lasery diodowe, oznacza powłokę)
• Szkło (lasery CO2, oznacza powierzchnię)
• Płytki ceramiczne (oznacza szkliwioną powierzchnię)
• Tkaniny (bawełna, filc, dżins)

Niebezpieczne materiały (nigdy nie używaj na nich lasera):

• PVC i winyl
• Tworzywo ABS
• Poliwęglan (Lexan)
• Włókno szklane
• Włókno węglowe
• Powlekane metale (o nieznanej powłoce)
• Pianka o nieznanym składzie
• Skóra sztuczna (często zawiera PVC)

W razie wątpliwości wykonaj test miedzianego drutu: podgrzej kawałek miedzianego drutu zapalniczką, dotknij nim materiału, a następnie przytrzymaj drut w płomieniu. Jeśli płomień zmieni kolor na zielony, materiał zawiera chlor i NIE WOLNO używać na nim lasera.

Lista kontrolna przed pracą w 30 sekund

Przyklej tę listę do lasera:

1. Materiał zidentyfikowany i potwierdzony jako bezpieczny
2. Ogniskowanie lasera ustawione dla tej grubości materiału
3. Materiał zabezpieczony (taśmą, szpilkami lub zaciskiem)
4. Powierzchnia zamaskowana (taśma malarska naklejona)
5. Wentylacja uruchomiona
6. Prawidłowy format pliku (wektor dla linii, raster dla zdjęć)
7. Podgląd „Obrys” sprawdzony (właściwe położenie, właściwa orientacja)
8. Ustawienia najpierw przetestowane na odpadzie

Pominięcie któregokolwiek z tych punktów oznacza zdanie się na przypadek. Wykonanie wszystkich ośmiu znacznie zwiększa szanse powodzenia.

Twórz bez błędów

Każdy popełnia te błędy. Szuflada wstydu to uniwersalne doświadczenie. Teraz jednak wiesz, na co zwracać uwagę, a co ważniejsze — znasz sposoby naprawy.

Weź kawałek odpadu, wykonaj siatkę testową, zamaskuj powierzchnię, sprawdź ogniskowanie i stwórz coś świetnego. A gdy mimo wszystko nieuchronnie coś zepsujesz (bo tak będzie — każdemu się zdarza), po prostu włóż to do szuflady i spróbuj ponownie. Na tym polega to hobby.

Miłego tworzenia.